โดนเลิกคบ สิ่งมีชีวิตที่เราเคยเห็นมันเป็น "เพื่อน" มาเกือบสี่ปี ส่วนจะเป็นเรื่องอะไรก็ขอบอกว่าเป็นที่นิสัย และพฤติกรรมที่มีต่อกันและกัน เลิกคบกันเพราะสิ่งที่เราทำเพื่อเพื่อนคนนี้ ลำบากวิ่งไปมา แค่เอ่ยปากว่า "ช่วยหน่อย" กับมัน  และเอ่ยว่า "ช่วยแสดงความอยากสอบหน่อยได้ไหม" มันก็บอกว่า "จริงๆไม่ได้อยากมาคบหาเป็นเพื่อนหรอก แต่งานนี้เพราะอาจารย์สั่งให้ทำด้วยกันก็เลยต้องทำ"

ปึ้ดๆๆๆๆ

 ไม่สิ บอกว่าโดนเลิกคบมันเหมือนเราโดนโยนทิ้งว่ะ เราว่าเราไม่ไร้ค่าขนาดนั้น และไม่ได้เดือดร้อนอะไรทั้งสิ้น เรียกว่า "ตัด" กันดีกว่า

โทษเหอะนะ ที่แกไม่ได้แสดงความกระตือรือร้นอันใดอย่างชัดเจน เพราะไม่อยากร่วมงานด้วย ปล่อยฉันหาหนังมาสอบ นัดอาจารย์ที่เจอยาก (พูดใส่ว่าจะไปเจอทำไม เขาเจอยาก ก็แค่ไปสอบ....โทษเหอะ...ไม่บอกว่าจะสอบเมื่อไหร่ แล้วเอ็งจะเอาโจทย์ที่ไหนสอบ เขาต้องเขียนโจทย์ใหม่ให้ พูดสามรอบไม่เคยฟัง บอกแค่ว่าเราพูดไม่รู้เรื่อง....ใครกันที่ไม่รู้เรื่อง) ถ้าเป็นแบบนี้ฉันก็พอเข้าใจแล้ว เข้าใจมาก และจะจำไว้ สิ่งที่พูดฉันจำได้

ยอมรับว่าเราเสียงดัง โทษทีเหอะ ถ้าคนเรามันไม่โมโหสุดขีดมันก็ไม่เอาอารมณ์มาใช้แล้ว เหตุผลมองต่างกันเป็นเรื่องธรรมดา แต่เราไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะทนการที่มันทำหลายอย่างกับเรา มันก็คงทนไม่ได้ เลิกคบ เลิกทำงานด้วยกันก็ได้ จริงๆไม่ได้สนิทอะไร และเราก็มีระยะห่างกับมัน อย่างกับขาดมันแล้วเราจะเดือดร้อน เรายอมรับเลยว่านิสัยเราไม่ดีหลายอย่าง รับทราบข้อบกพร่องด้วยความสงบ คิด และพยายามปรับปรุง บางทีก็รู้สึกว่าที่ทำอยู่มันขัดกับตัวเราก็ทนได้ แต่บางทีคนเราก็มีขอบเขตบ้าง วันนี้ไม่ถึงขั้นรุนแรง แต่เราก็รู้จัก "นิสัยอันมีมาแต่กำเนิด แก้ไขไม่ได้" ของมัน ยอมรับความแตกต่าง และสบายใจมากที่ไม่ต้องมาสังฆกรรมทำอะไรอีก

 วันนี้ถือว่าเราจัดการความโกรธได้ดีเกินคาด เพราะถ้าเจอเรื่องแบบนี้เมื่อก่อนเราระงับตัวเองไม่อยู่ แต่หลายๆทีที่เราแรงไปแล้วมาเสียใจเองก็หลายครั้งอยู่เพราะเราไม่ใช่พวกที่จะร้ายได้นาน แต่แค้นนี่ลึก เราให้อภัยคนได้เพราะเราถือว่า "ไม่มีใครสมบูรณ์ ทุกคนมีสิ่งที่แตกต่าง และพลาดได้"

ปกติเรามักจะเสียใจกับสิ่งที่ทำ เราให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ และกับเพื่อนมาก ไม่เคยทรยศใคร ให้เกียรติเพื่อน เราเหมือนนารุโตะ (ตัวละครที่ชอบ มันเหมือนเราจริงๆ ตรงตามนั้นเลย เสียงดัง บ้าบอ แต่เราใส่ใจคนรอบข้างมาก) เราถึงไม่โกรธใครนาน แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่จำ ต่อให้ไม่ชอบ หรือนึกหมั่นไส้ เราก็รู้ว่านั่นเป็นคนเท่าๆกับเรา และไม่มีใครสมบูรณ์พร้อม ความห่วงนั้นมีต่อเพื่อนทุกคน แต่วันนี้ไม่เสียใจที่ตัดกับมันได้ รู้สึกโล่งในวันนี้ ดีใจที่มีคนพูดตรงๆ และเปิดเผย

 และมันก็บอกว่า "ไม่รู้จะโกรธหรือเปล่านะ คงไม่โกรธนะ คือเราจะบอกว่า เพื่อนคนอื่นๆพอแกไปเขาก็พูดลับหลังกัน ว่าแกไม่น่าคบ"

 

เหรอ

 

แล้วไงล่ะ

 

เรามองได้หลายอย่าง หนึ่งคือ มันโกหก สองคือ เป็นความจริง เราแคร์ไหม เราไม่แคร์ เพราะถ้ามัวแต่แคร์พวกนี้ก็คงไม่ได้อยู่ต่อไป เราอารมณ์แรง แต่แรงสั้น และเรามั่นใจอย่างว่าเราคุมสติได้  เราเชื่อใจอย่างหนึ่งว่าต่อให้มันนินทาเรา ก็เหมือนน้ำที่ไหลผ่านหิน หินมันกร่อน แต่มันไม่แปร ไม่เคยมีใครไม่ตกเป็นเป้านินทา เพราะมนุษย์นินทา หรือด่าว่าลับหลังเพื่อให้ตนเองสูงขึ้น ยกระดับความสุข เราเองก็ทำ ผิดศีลข้อนี้บ่อย แต่ไม่ให้ร้ายใคร

เราเป็นของเรา เรารู้ดี และพยายามปรับปรุง เพราะเรารู้ว่ามันคือ "ข้อเสีย"

 ถ้าเราไปเต้นตามคำของมันก็โง่แล้ว มันไม่ใช่วาจาหวังดีสักนิด ถ้าเราไปโวยวาย เอาเรื่อง หรือน้อยใจ เราก็โง่ชิบเลย ได้เสียเพื่อนคนอื่นๆไปแน่ เราไม่เชื่อในสิ่งที่มิได้พิสูจน์กับตัวเอง เราไม่ทำเพื่อนเดือดร้อน ไม่เคยหักหลัง หรือทำร้าย เขาจะหมั่นไส้เราก็เป็นเรื่องของเขา แคร์ไปก็ปวดตับ ปวดหัว ประสาทเสื่อม สู้มองหาจุดบกพร่องแล้วแก้ แค่ไม่โดนหักหลังก็พอ เพราะถ้าหักหลังเรา...เราคงคิดหนักว่าจะให้อภัยดีไหม

 

ได้คำแนะนำจากเพื่อนอุ้ย เพื่อนที่เรียกได้ว่า...สนิทมั้ง คือไม่ขนาดว่าตัวติดกัน เรียนก็คนละสาย รู้จักกันแบบทำงานสนิทกันแค่สองปีหน่อยๆ แต่ไม่รู้สิ มันได้คำนิยามเพื่อนแท้จากเราไป มันไม่ใช่เพื่อนที่รับฟัง แล้วนินทาด้วย หรือสนับสนุน แต่ให้ความเห็นมุมมองที่เรามองพลาด เป็นคนที่ชี้จุดบอดได้ แล้วก็สอนเราเยอะ อุ้ยเป็นผู้ชายที่เข้าใจผู้หญิงได้ดีโดยไม่ต้องเป็นเกย์ (แต่มันแค่โตมากับพี่สาวน้องสาว) สภาพอุ้ยเหมือน "รัก" ในเรื่องบ้านนี้มีรัก เป็นคนที่คอยแก้โน่นนี่ให้ชาวบ้าน อุ้ยคือคนที่เพื่อนๆจะคิดถึง อุ้ยรับฟัง นิ่ง คิด และให้คำตอบที่เราต้องสงบใจฟัง เวลาเพื่อนทุกข์อุ้ยอยู่ด้วย สุขมันก็อยากให้เพื่อนสุขทุกคน สำหรับเราแล้ว อะไรที่ช่วยมันได้เราก็ช่วย

สิ่งที่อุ้ยบอกคือ การมองตัวเอง และมองคนอื่น การเปิดใจ และการยอมรับให้มากขึ้น

 

สิ่งที่เป็นคำตอบให้การแก้ไขว่า "เจอเพื่อนแย่...แก้ด้วยอะไร"

 

มันคือ "เจอเพื่อนแย่ แก้ด้วยการเป็นมิตรแท้ต่อผู้อื่น โดยไม่หวังอะไร" มีศัตรูหนึ่ง ก็จงมีเพื่อนให้มากขึ้น ไม่ใช่ว่าสร้างเพื่อนใหม่ตลอด แต่เป็นการกระชับความเป็นเพื่อนให้มากขึ้น อย่าหวังว่าคนอื่นจะทำอะไรให้เรา เพียงเพราะเราทำให้เขาทุกอย่าง

 "ในเมื่อมีเพื่อนแย่ เลิกคบไป ก็สร้างสัมพันธ์ดีๆต่อคนอื่น"

"อ่อนบ้างอย่าแข็งตลอด"

"หากสิ่งที่เราคิดมันดี แน่นอนว่าถ้านำเสนอได้ดี มันก็จะดีและเป็นที่ยอมรับ"

 

 

ขอบคุณว่ะอุ้ย

edit @ 14 Apr 2009 15:29:50 by KuRiKa

Comment

Comment:

Tweet

เจอเพื่อนแย่ ให้ช่างแม่ง
เรื่องจริง คอนเฟิร์ม

แต่ทางที่ไม่ต้องประสบเรื่องการเสียใจที่ดีที่สุดเริ่มจากเราก่อน
ให้คิดว่า "อย่าหวังอะไรจากใคร"
คำนี้ไม่ได้แปลว่าไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับใคร
แต่เราต้องคิดบนพื้นฐานว่า มนุษย์เรามันเกิดมาไม่เหมือนกัน
ไม่มีใครบังคับใจใครได้ และไม่มีใครได้ในสิ่งที่ต้องการัท้งหมด
หากคนเราต้องการอะไร หวังอะไรจากตนเอง ก็ควรหวัง
แต่ถ้ามันประกอบด้วยปัจจัยที่เรียกว่า "บุคคลอื่น"
ให้ลด หรือลบความคาดหวังออกไปซะ
แล้วเราจะไม่ผิดหวัง ไม่เสียใจกับอะไร
พอเกิดเรื่องผิดพลาด เรื่องที่มันสุดวิสัย เราก็จะเข้าใจ
ว่าเพราะคนเราไม่เท่ากัน ไม่เหมือนกัน เลยเป็นจะอี้

#1 By เมพหมี shakri on 2009-03-16 21:43